آتشبار نیاگارا ، آخرین جمعه ، آخرین قهوه
آتشبار نیاگارا ، آخرین جمعه ، آخرین قهوه
الان که هفته ی آخر آبان است یک اتفاق بد
افتاد؛بگذریم!
به نظر می رسد اردیبهشت،ماه خوبی است؛واقعا چرا
باید سیاه
نوشت؟بیایید از خوبی بنویسیم.از دلهایی که می
رود،از دلبرانی که نمی
روند؛اصلا بیایید واژه ی رفتن را یتیم کنیم:بیایید
بیاییم!چطور به نظر
می رسد؟بگذریم...
داشتم می گفتم اردیبهشت،ماه خوبی ست،حتی الان که
آبان است و یک
اتفاق بد افتاده است،اردیبهشت،ماه خوبی است.هفتم
اردیبهشت سال
1337 در خیابان نادری سابق،عمارتی سلولوییدی به
وسیله ی گروه
ارامنه ی معمار بنا شد و سینما نیاگارا نام گرفت!همین
سینمایی که به
واسطه ی تابعیت جز از کل،اسمش را گذاشتند سینما
جمهوری!
سه سال بعد،در همان حول و حوش اردیبهشت،چون ماه
خوبی
ست،سینمایی مجهز با همین نام ولی با صندلی های
مبله و سیستم
تهویه فرنگی در گنبد کاووس افتتاح شد:سینما
نیاگارای گنبد که مدرن
تر از همنام تهرانی بود 47 نفر کم ظرفیت تر از آن
بود.مضاف براین
موارد،سینما نیاگارای پایتخت دارای تراسی بود که
1700 نفر می
توانستند در آن سلطان قلبها را همسرایی کنند!
سینماروهای وب گرد،دلدادگی قابل ذکری به کافه هم
دارند و شاید پس
از خروج از سینما آفریقا،قهوه ای را در کافه پنجره
ی کوچه پشتی
تجربه کرده اند،پست جدید وب خود را همانجا تمام
کرده اند و بر بال
آهنگ
واروژان سبک تر شده اند.در خاطره ی طبقه ی دوم همان
سالن جمهوری سکانس های کافه نشینی فرهاد و بیات
و... به یادگار
مانده است...
نسل پیشین به یاد دارند در نوروز سال 1351 سینما
آتلانتیک(آفریقا)
در آتش سوخت؛ شرح شرحه ی سینما رکس که بسیار برفت
یا همین
سینمای آزادی که ققنوس شده ست،دیروز هم سینما جمهوری...
یه کافه بود به نام آنتراکت، که از علی حاتمی فقید
به لیلا حاتمی و علی
مصفا رسید و آنها هم اتمسفر دلبرانه ای در آن
آفریدند ،مثل کلوپ فیلم
کوتاه!که طبقه ی پایین آن سینمایی بود به نام
جمهوری؛آره،بود...
بله ! با وجودی که اردیبهشت، ماهی خوبی ست و آبان
هم به سبب
آریستوکراسی کروماتیک، ماه خیلی خوبی است اما دیروز جمعه 24
آبان سینما جمهوری، همان سینمای پایین کافه آنتراکت،
تن به خاکستر
داد...
بهنام درزی - 25 آبان 87
