شرم ِ خيال ِ لاله ها ، به وقت ِ اشراق چشات

تا يه سقوط ِ بي هوا به عمق باتلاق ِ چشات !‌

 

ابتدا و انتهاي ِ‌يك رنج ِ بي انتها به نام ِ عشق ، از سرخي ِ محجوب ِ اولين سلام تا گداختگي

ِ‌بي پايان ِ دلباختگان ، به همين كوتاهي و به همان بلندي است ؛ سر مستي كوتاه و رنج ِ بلند !

 

Bon vovage

 

اونور بيشه اي مهجور ، دخمه اي غريب و متروك

هق هق خونين يك مرد ، خش خش ِ يه ساز ناكوك

 

مثه جاي قدم باد ، همه جاي ِ تن بادگير

هنوزم واسم سؤاله ، اين همه زخم نفسگير

 

سينه بي سپر مي ذارم جلوي ِ سربِ تن ِ باد !

همه ي امنيت ِ من ! كجايي؟ باغ ِ تو آباد !

 

حس تكفير يه عاشق ،‌وقتي عشقش ميشه انكار

مثه تردبد يه ماشه ، مثه جون كندن بيمار

 

خاطره ي دستاي تو ،‌آخ كه كم از خيال نبود

اون روزا مثل اين روزا ، داشتن ِ تو محال نبود !

 

اون چشا بي خبر اومد ، رفتنشو خبر نداد

اين دل ِ تنها هنوزم ، جا تو به همسفر نداد

 

 مردن راه نجاتمه ، وقتي خدا نفس نداد

همه ي امنيت من ! كجايي ؟ باغ ِ تو آباد ...